Εσωτερικοί χώροι πολιτισμού | Νέα πόλη της ρόδου

Εθνικό Θέατρο Ρόδου

(800 θέσεις)
Το ιστορικό κτίριο, που είναι διατηρητέο μνημείο, κτίστηκε το 1934, κατά την Ιταλική κατοχή και αποτελεί τυπικό δείγμα του διεθνούς κινήματος στην αρχιτεκτονική κατά την εποχή του μεσοπολέμου. Ως Θέατρο “Giacomo Puccini” φιλοξένησε θεατρικές παραστάσεις και παραστάσεις όπερας με ιταλικούς θιάσους. Μετά την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα, στέγασε το Εθνικό Θέατρο Ρόδου. Στο κτίριο γίνονται εργασίες αποκατάστασης, που στόχο έχουν να επαναφέρουν την εσωτερική διάταξη των 800 θέσεων και την ακουστική του στα αρχικά δεδομένα.

Δημοτικό Θέατρο Ρόδου


(250 θέσεις)
Το Δημοτικό Θέατρο, που κτίστηκε το 1938-39, αποτελεί τμήμα του κτιρίου του Δημαρχείου Ρόδου με ξεχωριστή είσοδο. Είναι κλειστό θέατρο 250 θέσεων, πρόσφατα αποκατεστημένο, που φιλοξενεί θεατρικές και μουσικές παραστάσεις όλο το χρόνο.

Υδροβιολογικός Σταθμός

Ενυδρείο (50 θέσεις)
Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού. Το κτίριο, χαρακτηρισμένο ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το υπουργείο πολιτισμού, κατασκευάστηκε στην διάρκεια της ιταλικής κατοχής σε σχέδια του αρχιτέκτονα Armando Bernabiti. Από το 1963 λειτουργεί ως ενυδρείο και μουσείο με την ονομασία Υδροβιολογικός Σταθμός Ρόδου. Το ενυδρείο-μουσείο έχει μορφή υποθαλάσσιας σπηλιάς, ενώ ο Υδροβιολογικός Σταθμός χρησιμοποιείται στη μελέτη των απειλούμενων ειδών και γενικότερα στην ωκεανογραφική έρευνα στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Ταυτόχρονα, διοργανώνει διαλέξεις και σεμινάρια για τη γνώση και προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Διεθνές Κέντρο λογοτεχνών και μεταφραστών

(50 θέσεις)
Το κτίριο, βρίσκεται στις παρυφές του λόφου του Αγίου Στεφάνου. Πρόκειται για νεοκλασικό κτίσμα του 1894, με τοξωτή στοά πάνω από την είσοδο. Λόγω της στρατηγικής του θέσης αποτέλεσε έδρα του Αγγλικού ναυαρχείου κατά την Αγγλική κατοχή (1945-1947). Το κτίριο, πλήρως αποκατεστημένο από το Δήμο Ρόδου, αποτελεί έδρα για το «Διεθνές Κέντρο Λογοτεχνών και Μεταφραστών», το οποίο φιλοξενεί συγγραφείς και ποιητές από όλο τον κόσμο και διοργανώνει διαλέξεις, λογοτεχνικά δρώμενα και εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά.

Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης

Νεστορίδειο Μέλαθρο: 50 θέσεις
Νέα Πτέρυγα: 150 θέσεις

Το μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου αποτελεί μη κερδοσκοπικό οργανισμό, με στόχο την απόκτηση, μελέτη, συντήρηση, έκθεση και προβολή εικαστικών δημιουργιών, οι οποίες φιλοτεχνήθηκαν στον ελληνικό πολιτισμικό χώρο, ιδίως μετά από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, το 1832. Οι συλλογές ζωγραφικής και χαρακτικής του, οι σημαντικότερες στην Ελλάδα, μετά τη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης της Αθήνας, εκπροσωπούν πλήρως την ελληνική τέχνη του 20ού αιώνα και τους διακεκριμένους καλλιτέχνες της, με έργα που αποκτήθηκαν στη διάρκεια εξήντα χρόνων και ανήκουν στα σπουδαιότερα της εποχής τους. Το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης λειτουργεί σε τέσσερα κτίρια

→Τη Δημοτική Πινακοθήκη Ανδρέα Ιωάννου στην Πλατεία Σύμης
→Το κτίριο του Παλαιού Συσσιτίου, στην οδό Σωκράτους
→Το Νεστορίδειο Μέλαθρο, δωρεά των Ιωάννη και Πάολας Νεστορίδη
→Τη Νέα Πτέρυγα, στην ανατολική πλευρά του Νεστοριδείου Μελάθρου

Ροδιακή Έπαυλη

(2 αίθουσες από 50 θέσεις η καθεμιά)
Η Ροδιακή έπαυλη, κτίριο της Τουρκοκρατίας, στο οποίο έγιναν τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής, για να αποτελέσει κατοικία των Ιταλών κυβερνητών, περιβάλλεται από μεγάλο πάρκο με βλάστηση, συντριβάνια και οπωρώνα. Εργασίες αποκατάστασης προβλέπονται στο κτίριο και τον περιβάλλοντα χώρο του, για να φιλοξενούν πολιτιστικά δρώμενα.

Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου

(400 θέσεις)
Ο ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου οικοδομήθηκε στα 1924-1925, στη διάρκεια της Ιταλικής κατοχής, στο Μαντράκι, ως καθολικός καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννου (Chiesa di San Giovanni), κατά μίμηση του ναού του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή, που βρισκόταν απέναντι από το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στη Μεσαιωνική Πόλη και καταστράφηκε από έκρηξη της πυρίτιδας στα υπόγειά του το 1856. Πρόκειται για μία τρίκλιτη ξυλόστεγη γοτθική βασιλική. Ο ναός παραμένει αναλλοίωτος εξωτερικά, ενώ το εσωτερικό του προσαρμόστηκε στις ανάγκες της ορθόδοξης λατρείας και αγιογραφήθηκε από τον σπουδαίο βυζαντινό αγιογράφο Φώτη Κόντογλου. Ο χώρος φιλοξενεί κονσέρτα και χορωδίες βυζαντινής και κλασσικής μουσικής. Στην αυλή ανατολικά του ναού κτίστηκαν το 1931, μία φιάλη (βαπτιστήριο) και ένα κωδωνοστάσιο, έργα των αρχιτεκτόνων Petracco και di Fausto αντίστοιχα. Το σιντριβάνι στην αυλή της πρόσοψης του ναού αποτελεί αντίγραφο της μεσαιωνικής κρήνης Fontana Grande (1279) της πόλης Viterbo της Ιταλίας. Και οι δύο αύλειοι χώροι χρησιμοποιούνται για πολιτιστικά δρώμενα.

Καθολικός ναός του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης

(250 θέσεις)
Ο ναός, σχεδιασμένος από τον Α. Bernabiti, αποτέλεσε την εκκλησία της ενορίας των Φραγκισκανών στη Ρόδο κατά την Ιταλική κατοχή. Σήμερα είναι ο επίσημος ναός της λατινικής εκκλησίας της Ρόδου.

Τις Κυριακές και τις γιορτές η Θεία Λειτουργία διεξάγεται στα ελληνικά. Οι πιστοί μπορούν να παρακολουθήσουν τη Λειτουργία στην μητρική τους γλώσσα μέσω φυλλαδίων με τους ψαλμούς μεταφρασμένους σε δώδεκα διαφορετικές γλώσσες.

Ο ναός διαθέτει πολύ καλή ακουστική και φιλοξενεί εκκλησιαστικό όργανο. Χρησιμοποιείται για συναυλίες κλασσικής μουσικής.

Πανεπιστήμιο Αιγαίου

(400 θέσεις)

Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1926, σε μελέτη του F. Di Fausto, προορισμένο για έδρα του στρατού της ιταλικής κατοχής. Κτισμένο στην οδό Δημοκρατίας, περιλαμβάνει δύο επιμήκεις κτίρια εκατέρωθεν της μνημειώδους, με οξυκόρυφες καμάρες, τριπλής πύλης εισόδου και παρακείμενα τριώροφα κτίρια στρατώνων. Τα κτίρια σήμερα στεγάζουν το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Κτίριο Ακάβη

(50 θέσεις)

Κτισμένο το 1894 από τον Ηλία Τάνους Ακάβη, συριακής καταγωγής διερμηνέα του Αγγλικού προξενείου κατά την οθωμανική κατοχή του νησιού, το νεοκλασικό κτίριο αποδόθηκε ως κληροδότημα στο Δήμο Ρόδου, μετά το θάνατό του αρχικού ιδιοκτήτη, το 1935. Στο κτίριο γίνονται εργασίες αποκατάστασης για να στεγάσει τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ρόδου.

Υπαίθριοι χώροι πολιτισμού | Νέα πόλη της ρόδου

Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο «Ρόδον»

(350 θέσεις)

Βρίσκεται δίπλα στο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου, με ξεχωριστή είσοδο. Αποτελεί υπαίθριο θέατρο 350 θέσεων, πρόσφατα ανακαινισμένο, που φιλοξενεί παραστάσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις στη διάρκεια του καλοκαιριού.

Θέατρο «Ήχος και Φως»

(300 θέσεις)

Το θέατρο δημιουργήθηκε στη διάρκεια της ιταλικής κατοχής, μέσα στον κήπο της βόρειας πλευράς του Παλατιού του Μεγάλου Μαγίστρου. Ήταν για χρόνια έδρα του «Ήχος και Φως», ηχητικής παράστασης με θέμα τους Ιππότες και την τελευταία οθωμανική πολιορκία του 1522. Πρόκειται για υπαίθριο θέατρο 300 θέσεων με φυσικό σκηνικό τον πρόσφατα αποκατεστημένο βόρειο προμαχώνα του Παλατιού και τον Πύργο του Pagnac. Κατάλληλο για τη φιλοξενία πολιτιστικών εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Υπαίθριο θέατρο «Μελίνα Μερκούρη»

(800 θέσεις)
Το υπαίθριο θέατρο των 800 θέσεων, μέσα στη μεσαιωνική τάφρο, φιλοξενεί πολιτιστικές εκδηλώσεις στη διάρκεια του καλοκαιριού, χρησιμοποιώντας ως φυσικό σκηνικό τη μεσαιωνική οχύρωση.

Πλατεία Ενυδρείου –Πλατεία Γ. Χαρίτου

(1.000 άτομα ο κάθε χώρος)
Στο βόρειο άκρο του λιμανιού του Μανδρακίου, στο ακρωτήρι Κουμπουρνού, η πλατεία Ενυδρείου, δηλαδή ο χώρος έξω από το κτίριο του Υδροβιολογικού σταθμού Ρόδου, σε ευθεία σύνδεση με την πλατεία Γ. Χαρίτου - εκατό χουρμαδιές - και το Νεστορίδειο Μέλαθρο του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης στην ανατολική πλευρά, δημιουργούν ένα υπέροχο χώρο για τη φιλοξενία εκδηλώσεων.

Πλ.Ελευθερίας – Πλ.Π.Κουντουριώτη – Πλ.Αντιναυάρχου Π.Ιωαννίδη

(4000 άτομα)
Ο περίπατος του ιστορικού κέντρου της Ρόδου περιλαμβάνει τα κτίρια διοίκησης της Λεωφόρου 7ης Μαρτίου, μέχρι την πλατεία Ελευθερίας, η οποία περιβάλλεται από το κτίριο του Δημαρχείου, της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και του Εθνικού Θεάτρου. Πρόκειται για τον χώρο παρελάσεων αλλά και ιστορικό τόπο τέλεσης των εκδηλώσεων ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα. Σε συνδυασμό με την πλατεία Π. Κουντουριώτη στα βόρεια και την πλατεία Αντιναυάρχου Π. Ιωαννίδη στα ανατολικά του κτιρίου της Περιφέρειας, αποτελεί ένα μεγαλειώδη υπαίθριο χώρο φιλοξενίας μεγάλων εκδηλώσεων.

Κτίριο Νέας Αγοράς

(αίθριο - 600 άτομα)
Το κτίριο της Νέας Αγοράς κτίστηκε, σε σχέδια του αρχιτέκτονα di Fausto, κατά τη διάρκεια της ιταλικής Κατοχής. Το κτίριο έχει οκταγωνική κάτοψη, με εσωτερικό αίθριο, όπου βρίσκεται το εξαγωνικό κτίσμα της Ιχθυαγοράς και τέσσερις πύλες εισόδου. Η κύρια πύλη προς τη λεωφόρο 7ης Μαρτίου έχει μνημειακό χαρακτήρα, με πυλώνες, γοτθικό τόξο και τρούλο.

Το συγκρότημα περιλαμβάνει ισόγεια καταστήματα, ενώ την δεκαετία του 1960, προστέθηκε όροφος για τη στέγαση γραφείων.

Μεσαιωνικοί Ανεμόμυλοι Ρόδου

(πολιτιστικά τοπόσημα)
Οι ανεμόμυλοι της πόλης της Ρόδου αναφέρονται στις μεσαιωνικές ιστορικές πηγές ήδη από το 14ο αιώνα. Η κύρια χρήση τους, το άλεσμα του σιταριού, συνεχίστηκε μέχρι και την περίοδο της Ιταλοκρατίας. Οι μύλοι των λιμανιών χρησιμοποιήθηκαν και για αμυντικούς σκοπούς. Η τυπική μορφή του μύλου είναι κύλινδρος, με εσωτερικό ύψος ως 6.50 μ., εσωτερική διάμετρο ως 4.50 μ., και κάλυψη από κωνική στέγη ύψους 2.50 μ. Είναι κτισμένος από λαξευμένους πωρόλιθους, με δύο ξύλινα πατώματα, ξύλινη σκάλα και δύο μικρά παράθυρα κάτω από τη στέγη. Στο τελευταίο δόμο της λιθοδομής στηρίζεται ο μονοκόμματος άξονας της φτερωτής, ο οποίος περιστρέφεται περί εαυτόν και οριζόντια, περί τον κατακόρυφο άξονα του μύλου, κατά την διεύθυνση του ανέμου. Ο άξονας είναι οκταγωνικής διατομής, με τέσσερα ζεύγη αντενών μήκους ως 5,50 μ, όπου ανοίγονται και δένονται τα πανιά της φτερωτής (καραβόπανα). Οι εναπομείναντες μύλοι της πόλης είναι δεκαεπτά και υπόκεινται σε εργασίες αποκατάστασης για να αποτελέσουν πολιτιστικά τοπόσημα.

Κτίριο Σφαγείων

(αίθριο - 400 άτομα)
Το κτίριο των Σφαγείων, κτισμένο κατά την ιταλική κατοχή, είναι επιμήκες κτίσμα με εσωτερικό αίθριο. Εγκαταλελειμμένο για πολύ καιρό, σχεδιάζεται να αποκατασταθεί και να φιλοξενεί καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.

Κτίριο Ασύλου Enrico Ducci

(αίθριο - 400 άτομα)
Το κτίριο ασύλου (Γηροκομείο) Enrico Ducci είναι ένα τετράγωνο κτίσμα με εσωτερικό αίθριο. Κτισμένο από τους ευεργέτες της Ρόδου Enrico και Adelaide Ducci. Χρησιμοποιήθηκε ως ξενώνας για τους φτωχούς και τους ηλικιωμένους, που τους φρόντιζαν Φραγκισκανές καλόγριες. Είναι εγκαταλελειμμένο για πολύ καιρό και σχεδιάζεται να αποκατασταθεί για να φιλοξενεί καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.

Αρχαίο Στάδιο και Ωδείο

(2.000 θέσεις / 4.000 – 8.000 άτομα και 1.000 θέσεις αντίστοιχα)
H ακρόπολη της Ρόδου δέσποζε στο δυτικό και ψηλότερο μέρος της πόλης. Ήταν "πεδίων και αλσών μεστή" σύμφωνα με την περιγραφή του ρήτορα Aίλιου Αριστείδη (2ος αιώνας μ.X.). Αποτελούσε μια μνημειακή ζώνη με ιερά, μεγάλους ναούς, δημόσια κτίρια και υπόγειους χώρους λατρείας που χρονολογούνται στην ελληνιστική και υστεροελληνιστική εποχή. Τα οικοδομήματα ήταν κτισμένα κλιμακωτά, πάνω σε διαμορφωμένα πλατώματα. Στην κορυφή κυριαρχεί ο ναός του Πυθίου Απόλλωνα, θεού του Ηλίου. Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν κατά την διάρκεια της ιταλικής κατοχής. H ακρόπολη δεν έχει ακόμα ανασκαφεί σε όλη της την έκταση. Υπάρχει μια αρχαιολογική ζώνη 1250 στρεμμάτων, μέσα στην οποία βρίσκονται αποκατεστημένα το αρχαίο στάδιο και το μικρό μαρμάρινο ωδείο. Φιλοξενούν θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, όπως στην αρχαιότητα.

Δημοτικό Στάδιο «Διαγόρας»

(3.700 θέσεις /πάνω από 7.000 άτομα )
Το Δημοτικό στάδιο Διαγόρας, κτισμένο κατά την ιταλική κατοχή ως «στάδιο του Ηλίου» έχει ένα κεντρικό γήπεδο με ποδηλατοδρόμιο, ένα γήπεδο προπονήσεων και δύο γήπεδα καλαθοσφαίρισης. Χρησιμοποιείται από τους ποδοσφαιρικούς και άλλους αθλητικούς συλλόγους του νησιού.

Αθλητικό Κέντρο «Καλλιπάτειρα»

(2.000 θέσεις /πάνω από 8.000 άτομα)
Το Αθλητικό Κέντρο «Καλλιπάτειρα» πήρε το όνομά του από την κόρη του Ολυμπιονίκη Διαγόρα, αδελφή και μητέρα ολυμπιονικών και την μόνη γυναίκα στην αρχαιότητα, στην οποία επετράπη να μπει στο στάδιο της Ολυμπίας για να παρακολουθήσει τον αγώνα του γιού της. Αποτελείται από ένα ανοιχτό στάδιο αθλημάτων, κλειστό γυμναστήριο, τέσσερα γήπεδα καλαθοσφαίρισης, δύο γήπεδα beach volley και οκτώ γήπεδα τένις του Ροδιακού Ομίλου Αντισφαίρισης σε κοντινή απόσταση. Αποτελεί ένα πολύ δημοφιλή τόπο ερασιτεχνικής ή επαγγελματικής άθλησης, ελεύθερα προσβάσιμο από όλες τις ηλικίες.

Πάρκο Ροδιακής Έπαυλης

(πάνω από 1.000 άτομα)
Η Ροδιακή έπαυλη, κτίριο της Τουρκοκρατίας, στο οποίο έγιναν τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής, για να αποτελέσει κατοικία των κυβερνητών της ιταλικής κατοχής, περιβάλλεται από μεγάλο πάρκο με βλάστηση, συντριβάνια και οπωρώνα. Εργασίες αποκατάστασης προβλέπονται στο κτίριο και το πάρκο, για να φιλοξενούν πολιτιστικά δρώμενα.

Πάρκο Ροδινιού

(πάνω από 1.000 άτομα )

Tο Pοδίνι είναι μια κατάφυτη κοιλάδα που διασχίζεται από ρέμα, νότια της πόλης της Ρόδου. Στην αρχαιότητα ήταν χώρος λατρείας, περιπάτου και αναψυχής, με διάσπαρτα σπήλαια, ανάλογα των "νυμφαίων" της Ακρόπολης της Ρόδου και πλούσια κοσμημένα ταφικά μνημεία. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα "αρχιτεκτονικής του τοπίου" που επικράτησε στην ελληνιστική εποχή (3ος-2ος αιώνας π.X.). Τα γεφυράκια, οι γεμάτες νούφαρα λιμνούλες και τα υπέροχα μονοπάτια συνθέτουν το ειδυλλιακό τοπίο που συμπληρώνεται από σπάνια φυτά. Τα παγόνια που φιλοξενεί ο κήπος κινούνται ελεύθερα στο πάρκο προσελκύοντας την προσοχή των επισκεπτών. Στο χώρο αναπτύσσονται πλατώματα φυσικά και κτιστά, για την πραγματοποίηση εκδηλώσεων.

Πηγές Καλλιθέας

(πάνω από 1.000 άτομα)

Το συγκρότημα των ιαματικών πηγών Καλλιθέας , έργο του αρχιτέκτονα P. Lombardi, κτίστηκε το 1929, κατά την ιταλική κατοχή στο ανατολικό τμήμα του νησιού εννέα χιλιόμετρα από την πόλη της Ρόδου. Αποτελείται από κτιριακούς όγκους προσαρμοσμένους στο φυσικό τοπίο και αρχιτεκτονικά στοιχεία που συνδέουν μορφολογικά τους διαφορετικούς πολιτισμούς που επέδρασαν στη Ρόδο. Τα εγκαίνια έγιναν την 1η Ιουλίου 1929 και υπήρξαν πόλος έλξης πλήθους ασθενών και επιστημόνων από όλο τον κόσμο εξαιτίας της φήμης των νερών της Καλλιθέας ως θεραπευτικών για πολλές παθήσεις, ήδη από την αρχαιότητα.

Το υπέροχο συγκρότημα είναι πλήρως αποκατεστημένο από το 2007 και εκεί λαμβάνουν χώρα πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων.

ΠΗΓΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ

Οι φωτογραφίες που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονται από:

  • Το φωτογραφικό αρχείο της Δ/νσης Μεσαιωνικής πόλης και Μνημείων του Δήμου Ρόδου
  • Το φωτογραφικό αρχείο της Δ/νσης Τουρισμού του Δήμου Ρόδου
  • Το φωτογραφικό αρχείο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου
  • Φωτογραφίες Ρόδου του Davide Virdis, έργο που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος “Mare Nostrum 2009-2012” με εταίρο το Δήμο Ρόδου
  • Φωτογραφίες Ρόδου του Κων/νου Βάσση, έργο που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του έργου του Δήμου Ρόδου «Δημιουργία πληροφοριακού υλικού με χρηστικές πληροφορίες σε infokiosks, http και smartphones» με συγχρηματοδότηση του Ε.Π. Κρήτης και νήσων Νοτίου Αιγαίου 2007-2013 και εκτελέστηκε από την ανάδοχο εταιρεία «DOTSOFT Α.Ε.»
  • Το φωτογραφικό αρχείο του Χάρη Παστρικού

ΠΗΓΕΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Τα κείμενα που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονται από:

  • Τον κόμβο «Οδυσσέας» του Υπουργείου Πολιτισμού
  • Το βιβλίο «Ρόδος: η πόλη εκτός των τειχών –1522-1947- αρχιτεκτονική –πολεοδομία», ΤΕΕ τμήμα Δωδεκανήσου, 3η Εφορεία νεωτέρων μνημείων Δωδ/σου, Ρόδος, Φεβρουάριος 2005
  • Το αρχείο κειμένων της Δ/νσης Μεσαιωνικής πόλης και Μνημείων του Δήμου Ρόδου
  • Το αρχείο κειμένων της Δ/νσης Τουρισμού του Δήμου Ρόδου